نقشه‌های گمشده یک مسئله رایج در ماشینکاری و تعمیر و نگهداری تجهیزات است. برخی از ماشین‌ها بیش از ده سال است که در خدمت هستند و قطعات جایگزین دیگر از سازنده اصلی در دسترس نیستند. در موارد دیگر، مشتری یک جزء قدیمی وارد شده دارد اما فایل CAD ندارد. برخی از قطعات سال‌ها پیش سفارشی ساخته شده‌اند و تامین‌کننده اصلی دیگر کار نمی‌کند. در این شرایط، مهندسی معکوس ممکن است راهی عملی برای بازسازی نقشه‌های تولید باشد. با این حال، اندازه گیری قطعه و کپی کردن هر بعد همیشه کافی نیست. اولین قدم این است که بررسی کنید که آیا قطعه موجود می تواند به عنوان یک مرجع قابل اعتماد استفاده شود یا خیر. اگر سطوح فرسوده، تغییر شکل، تعمیرات یا اصلاحات قبلی داشته باشد، ابعاد اندازه‌گیری شده ممکن است با طرح اصلی متفاوت باشد. قبل از شروع، مهم است که عملکرد قطعه، موقعیت نصب، شرایط بارگذاری و رابطه با اجزای جفت شونده را درک کنید.
همه ابعاد اهمیت یکسانی ندارند. برای براکت‌ها، صفحات نصب و بلوک‌های پشتیبانی، ویژگی‌های اصلی ممکن است شامل موقعیت سوراخ‌ها، فاصله سوراخ‌ها، ضخامت صفحه و محل قرارگیری سطوح باشد. مشخصات رزوه، گام و عمق مؤثر باید به جای تخمین از ظاهر تأیید شود. مهندسان معمولاً ابتدا داده های مناسب را ایجاد می کنند، سپس ابعادی را که باید کنترل شوند، شناسایی می کنند. این باعث می‌شود که نقشه هم برای ساخت و هم برای بازرسی مفید باشد. اگر قطعه اصلی فرسوده شده است، اجزای جفت‌گیری نیز باید در صورت امکان بررسی شود. به عنوان مثال، اندازه گیری یک بوش فرسوده به تنهایی ممکن است تناسب اصلی بین بوش و شفت آن را آشکار نکند.
روش اندازه گیری به هندسه و دقت مورد نیاز بستگی دارد. هر جزء نیاز به اسکن سه بعدی ندارد. برای قطعات فلزی نسبتاً ساده، کولیس، میکرومتر، ارتفاع سنج و سنج های نخ ممکن است کافی باشد. هنگامی که موقعیت سوراخ ها یا سایر روابط هندسی نیاز به اندازه گیری دقیق تری دارد، می توان از دستگاه های اندازه گیری مختصات استفاده کرد. برای منحنی های پیچیده، سطوح ریخته گری نامنظم و ویژگی هایی که در چندین صفحه توزیع شده اند، اسکن سه بعدی می تواند هندسه کلی سطح را به تصویر بکشد و میزان اندازه گیری دستی مورد نیاز را کاهش دهد. با این حال، داده های اسکن نباید به طور خودکار به عنوان مدل machi در نظر گرفته شود. بازتاب‌های سطحی، مناطق پنهان، دقت اسکن و پردازش داده‌ها همگی می‌توانند بر نتایج تأثیر بگذارند. ویژگی‌های مهم مانند سوراخ‌ها، رشته‌ها و سطوح مکان‌یابی هنوز باید جداگانه بررسی شوند. یک رویکرد عملی استفاده از اسکن برای شکل کلی و اندازه‌گیری دقیق برای ابعاد بحرانی است. ترکیب این دو روش می‌تواند مبنای مطمئن‌تری برای بازسازی مدل فراهم کند.
هنگامی که اندازه‌گیری‌ها در دسترس هستند، باید به یک مدل CAD و نقشه‌های تولیدی تبدیل شوند. صفحات، براکت‌ها و بوش‌های ساده اغلب می‌توانند مستقیماً از ابعاد اندازه‌گیری شده مدل‌سازی شوند. ریخته گری های پیچیده و اجزای منحنی ممکن است به پردازش نقطه-ابر، برازش سطح و مدل سازی جامد نیاز داشته باشند.
در این مرحله باید چندین جزئیات در نظر گرفته شود. اولاً، مدل باید بیشتر از شکل خارجی را شامل شود. موقعیت‌های سوراخ، سطوح مکان‌یابی، ابعاد جفت‌گیری و تحمل‌های مورد نیاز باید تعریف شوند. ثانیاً، مدل باید منعکس‌کننده فرآیند تولید مورد نظر باشد. سوراخی که در یک مدل سه بعدی نشان داده می شود ممکن است همچنان به سوراخ کردن، سوراخ کردن یا باز کردن نیاز داشته باشد. دسترسی به ابزار، محل کار و ماشین کاری باید در نظر گرفته شود. ابعاد خام یک ریخته‌گری لزوماً با ابعاد نهایی ماشینکاری شده آن یکسان نیست. درجه مواد، عملیات حرارتی و پرداخت سطح نیز باید زمانی که این الزامات مشخص باشد، مشخص شود. در غیر این صورت، یک جایگزین ممکن است با ابعاد اصلی مطابقت داشته باشد اما مقاومت، مقاومت در برابر سایش یا مقاومت در برابر خوردگی لازم را برآورده نکند.
پس از تکمیل نقشه، فرآیند ساخت را می توان با توجه به هندسه، مواد و مقدار سفارش قطعه انتخاب کرد. ماشینکاری CNC ممکن است برای قطعات ساده و دسته های کوچک مناسب باشد. برای اشکال پیچیده تر یا مقادیر تولید بزرگتر، ریخته گری به دنبال ماشینکاری CNC ممکن است ارزش ارزیابی داشته باشد.
انتخاب نهایی به تلورانس های مورد نیاز، پرداخت سطح، مواد و هزینه کل بستگی دارد. در جایی که قطعه باید با تجهیزات موجود مطابقت داشته باشد، تولید یک قطعه آزمایشی و بررسی مونتاژ واقعی هر زمان که عملی باشد توصیه می شود. الزامات بازرسی به کاربرد بستگی دارد. یک براکت ممکن است به بررسی فاصله سوراخ ها و موقعیت نصب نیاز داشته باشد. یک بوش ممکن است به بازرسی سوراخ، قطر بیرونی و تناسب نیاز داشته باشد. فلنج ممکن است نیاز به بررسی محل سوراخ ها و وجه های جفت گیری داشته باشد. یک بدنه شیر ریخته‌گری ممکن است به بازرسی ابعادی و آزمایش فشار یا نشتی مناسب بر اساس شرایط عملیاتی آن نیاز داشته باشد. اگر قطعه آزمایشی مناسب نیست، داده‌های اندازه‌گیری، انتخاب مبنا و مدل CAD باید قبل از انجام تنظیمات مورد بررسی قرار گیرند. هنگامی که قطعه بررسی‌های لازم را گذراند، می‌توان از نقشه تایید شده، مشخصات مواد و الزامات بازرسی برای تولید مجدد استفاده کرد.
مهندسی معکوس نمی تواند تمام جزئیات را از اندازه گیری های خارجی به تنهایی بازیابی کند.
یک قطعه ممکن است حاوی گذرگاه های داخلی روغن، کانال های خنک کننده یا حفره هایی باشد که از بیرون قابل بررسی نباشند.
قطعات مورد استفاده در کاربردهای با بار بالا، سرعت بالا، حاوی فشار یا کاربردهای حیاتی ایمنی ممکن است به تأیید مواد، اطلاعات عملیات حرارتی، ارزیابی خستگی یا آزمایش‌های اضافی نیاز داشته باشند. ابعاد مشابه به طور خودکار دو قسمت را قابل تعویض نمی کند.
اگر قطعه اصلی به شدت آسیب دیده باشد، ممکن است برای ایجاد طراحی صحیح به مستندات تجهیزات، اجزای جفت‌گیری، دستورالعمل‌های فنی یا قسمت دیگری از همان مدل نیاز باشد.
این عدم قطعیت ها باید قبل از نقل قول و تولید شناسایی شوند نه اینکه به عنوان مشخصات تایید شده تلقی شوند.
برای قطعات فلزی بدون نقشه های اصلی، HAOZHIFENG می تواند به ارزیابی امکان اندازه گیری، بازسازی CAD و ساخت بعدی بر اساس اطلاعات موجود کمک کند.
مشتریان می توانند با ارائه موارد زیر شروع کنند:
• پاک کردن عکس های قطعه از زوایای مختلف.
• ابعاد اصلی، قطر سوراخ و فاصله سوراخ.
• الزامات پرداخت مواد و سطح، در صورت شناخته شدن.
• موقعیت نصب و کاربرد قطعه.
• مقدار مورد نیاز و تقاضای تکرار مورد انتظار.
یک نمونه فیزیکی یا جزء جفت گیری مربوطه نیز می تواند به روشن شدن ابعاد حیاتی و الزامات مونتاژ کمک کند.
برای قطعات پیچیده یا برنامه‌های کاربردی با تلورانس‌های محدود، اطلاعات موجود باید ابتدا بررسی شوند تا مشخص شود که آیا اسکن سه بعدی، اندازه‌گیری دقیق یا تجزیه و تحلیل مهندسی اضافی لازم است یا خیر.
اگر نیاز به تکثیر یک جزء فلزی دارید اما دیگر فایل‌های CAD اصلی آن را ندارید، با نمونه یا اطلاعات ابعادی موجود با HAOZHIFENG تماس بگیرید تا در مورد رویکرد ساخت مناسب صحبت کنید.
